Ono čime se drugi ponose, mi se često stidimo

Kultura,tradicija, muzika. Sve navedeno volimo više strano. Znamo se dugo baviti istraživanjem tuđih kultura, “prigrliti” nove običaje, obožavati i pripremati neku stranu kuhinju, a sve jer to urbano,nije seljakluk.

A kad ste zadnji put saznali nešto novo o našoj kulturi, jeste li se uopšte trudili saznati? Kada pitate vrsne kuvare za savjete, oni će se često složiti u jednom: “Njegujte domaću kuhinju.” Tako je i sa muzikom. Etno muzika sa područja Balkana, nešto je što svijet obožava. Međutim, hajde recite da to slušate pa ćete dobiti komentar: “Seljaćina”

Društvo je pobrkalo lončiće. Stoga se turbo folk počeo glorifikovati u smjeru poželjnog žanra. Najnormalnija pojava je da tinejdžerice znaju tekstove u kojima je akcenat na seksu, alkoholu i muškarcima. Ako neko od te djece upišete na folklor, nešto tu ne štima. To je negdje u ljudskim glavam seljački. “Šta će mu to?” Ovo je urbano društvo, elita i mejnstrim. A zašto ne? Koliko lijepih, izvornih pjesama krije naša tradicija.